Rebelic Interactive Consultancy

Jonathan Ernst schrijft opnieuw een goed artikel op zijn blog. Hij gaat hierin in op een probleem van de Open Stack. De Open Stack is een verzameling open standaarden die samen de mogelijkheden bieden van inloggen tot het achterlaten van commentaar, op een open en gedistribueerde manier.

Jonathan schrijft over de implementatie echter:

So let’s get started right away. You need to implement OpenID for login, with NASCAR buttons so it’s easy for your users, not too many, not too few, and yes, a text field for those other identity providers, with of course a non-Javascript fallback, and information card detection in case somebody runs Vista or is an AAA member, and OAuth, well, there are several incompatible versions just like with OpenID and of course you have to support 2, 3, and I don’t quite remember how many more legs, which should of course do the hybrid with OpenID, rooted in cutting-edge discovery in all the needed ways: just three ways from Yadis, two from OpenID, some new well-known locations with LRDD and sometimes you have to check with Google directly, of course you have to be prepared to accept URLs, e-mail addresses, PPIDs and unreadable URLs as identifiers, claimed and proven, I’m sure your website folks figure out how to map them to their databases in no more than a few weeks, then you automagically (imagine!) get your user’s first and last name and e-mail address via SREG or AX (but there might be incompatible schemas) or Portable Contacts or Microformats, yeah, no provider supports all of those and many don’t support any but that’s just an implementation detail, and boy all the great info you will get via xAuth any time soon now and then you can publish activity streams and you even will make the Salmon run upstream! It’ll be SO GREAT!!

Lees de rest van ‘“Open” means nothing if it’s just a pile.’

Naar aanleiding van een artikel van Chris Messina over OpenID COnnect (daarover later meer), kwam ik op een artikel van David Recordon, welke hij bijna een jaar geleden schreef. Hij beschrijft daarin waar volgens hem het ‘Connect’ gedeelte in Facebook Connect en Twitter Connect (enzovoorts) voor staat. Hij vat het samen in vier steekwoorden: Profile, Relationships, Content en Activity.

• Profile: Everything having to do with identity, account management and profile information ranging from sign in to sign out on the site I'm connecting with.
• Relationships: Think social graph. Answers the question of who do I know on the site I've connected with and how I can invite others.
• Content: Stuff. All of my posts, photos, bookmarks, video, links, etc that I've created on the site I've connected with.
• Activity: Poked, bought, shared, posted, watched, loved, etc. All of the actions that things like the Activity Streams project are starting to take on.

Lees de rest van ‘De definitie van ‘Connect’’

De laatste tijd wordt er veel gesproken over Data Portability, het Open Web en wie er mee bezig zijn. Voor een hoop mensen is het idee erachter echter nog erg abstract. We willen er eigenlijk met zijn allen voor gaan zorgen dat je je profiel gegevens, je logins, vrienden en media vrijelijk kunt (her)gebruiken op het web en zelf mag bepalen wie die verschillende gegevens gaan beheren. De Dataportability Workgroup heeft er vorig jaar al een goede video over laten maken, die ik nog steeds gebruik in presentaties. Ik wil hem dan ook graag (nogmaals) met jullie delen.

Dat er grote voordelen hangen aan de implementatie van OpenID en Facebook Connect is duidelijk. Gebruikers hoeven zich niet los aan te melden en opnieuw een username en wachtwoord te onthouden, terwijl ze volledig gebruik kunnen maken van de functionaliteiten van de website. Als acceptant heb je de mogelijkheid om basic profile information op te vragen (zoals een naam en emailadres) en de gebruiker heeft de mogelijkheid om zijn identiteit centraal te beheren. Maar door concurrerende technologien als OpenID en Facebook Connect kan implementatie soms nog lastig zijn. JanRain heeft daar echter een oplossing voor: RPX.

JanRain is onder andere bekend van één van ’s werelds grootste OpenID Providers myopenid.com, maar daarnaast ook van RPX. Met RPX kun je makkelijk en snel logins en registraties accepteren van alle grote OpenID Identity Provider (waaronder Hyves, Google, MySpace, Yahoo!, etc) en van Facebook Connect en Twitter Connect. Daarnaast kun je profieldata opvragen die worden aangeboden via OpenID SREG en AX, maar ook van de specialistische API’s van MySpace en Facebook. RPX biedt één API aan om al deze services te raadplegen.

Lees de rest van ‘Met JanRain RPX klaar voor OpenID en Facebook Connect’

Eerder schreef ik een artikel over de technieken achter Data Portability, in dit artikel wil ik verder in gaan op de Open Stack. De Open Stack is een verzameling Open Source protocollen die het samen makkelijker maken voor developers, website eigenaren en gebruikers om toegang tot gebruikersdata te beheren over verschillende websites heen. In die zin is de Open Stack een concrete implementatie van Data Portability. Je kunt inloggen op een nieuwe website en letterlijk met twee klikken je identiteit, profiel en vrienden beschikbaar hebben.

Grote partijen als MySpace, Yahoo!, Google en Plaxo zijn actief bezig de Open Stack te implementeren en verder uit te werken. Op dit ogenblik ziet hij er zo uit:

Lees de rest van ‘De techniek achter de Open Stack’

Het afgelopen jaar heb ik veel geschreven en gesproken over OpenID, Data Portability, OpenSocial, XRDS-Simple, RSS, oAuth en Portable Contacts. Het blijft lastig, om deze termen onder één noemer samen te vatten. Het zijn losse initiatieven die elk hun eigen weg lijken te gaan, terwijl ze allemaal een stukje van de uiteindelijke puzzel zullen vertegenwoordigen. Tenminste, dat denk ik.

Joseph Smarr -Plaxo’s chief platform architect en betrokken bij het Portable Contacts initiative- sprak op de Web 2.0 conference in New York voor het eerst over de ‘Social Service Layer’ en de ‘Open Stack’. Twee termen die wel eens de basis van het nieuwe Sociale Web kunnen gaan vormen.

Social Service Layer
In het afgelopen anderhalf jaar zie je langzaam dat men inziet dat de Walled Gardens -wat Hyves, Facebook en MySpace zijn, Social Platforms die hun gebruikers koste wat kost binnen willen houden- niet langer het eeuwige leven hebben. Net als tijdens het begin van Web 1.0 -waar je als AOL-klant enkel AOL-sites kon bezoeken, het vroege mobile web -waar je niet verder kwam dan Vodafone Live-, zie je nu ook op Web 2.0-gebied dat gebruikers hun eigen weg willen gaan. Ze willen graag foto’s van Flickr kunnen tonen op Facebook en inloggen met hun MySpaceID op Twitter.
Lees de rest van ‘Social Service Layer en de Open Stack: Een introductie’